Als je ooit een dure anti-cellulite crème hebt gekocht in de hoop dat de kuiltjes op je dijen zouden vervagen, ben je niet de enige. En als je na een paar weken teleurgesteld de tube achter in de badkamerkast schoof, ook dan sta je niet alleen.
Het gekke is: het lag waarschijnlijk niet aan jou, en misschien niet eens aan de crème. Het lag aan waar het probleem eigenlijk zit.
Je kent het gevoel misschien wel
Je staat voor de spiegel, draait een kwartslag, en ziet die bekende oneffenheid op je bovenbenen. In de zomer kies je toch maar de langere broek. Op vakantie blijft de pareo om. Niet omdat iemand anders het ziet, maar omdat jíj het ziet.
Het sluipt er langzaam in. Veel vrouwen merken dat de huid zachter en losser aanvoelt, en dat sinaasappelhuid zich nadrukkelijker laat zien dan tien jaar geleden. Dat is niet iets om je voor te schamen. Het is doodnormaal. Maar het mag ook gewoon een beetje beter voelen.
Het kantelpunt
Marianne (58) herkende dit maar al te goed. Ze had het geprobeerd met crèmes, met drogeborstelen, met een periode minder eten. Steeds even hoop, en steeds hetzelfde eindpunt. "Ik dacht op een gegeven moment: misschien hoort dit gewoon bij ouder worden en moet ik het accepteren."
Tot ze zich één simpele vraag ging stellen die ze nog nooit had gesteld: waarom werkte niets van wat ze probeerde eigenlijk?